Silver Star

--สีลมวิลเลช

วันที่ 29 ออกเดินทางวันแรก เดินทางจากขอนแก่นตั้งแต่สี่ทุ่มกว่าๆ เพื่อไปรอรับเอสเจที่สนามบิน ไปถึงกกรุงเทพประมาณตีสามกว่าๆ ก็เข้าไปเช็คอินกันที่ สีลมวิลเลช(ร.รที่เอสเจไปกินข้าวอ่ะแหละ) จากนั้นพวกเราก็นอนเล่นบนรถตู้ประมาณ สองสามชั่วโมงแล้วค่อยเข้าโรงแรมตอนหกโมงเช้า ไปอาบน้ำเพื่อไปรอรับเอสเจกัน

เช้าวันที่ 30 ไปรับเอสเจพวกเราทั้งหมดที่มาจากขอนแก่นกะที่มาสมทบกันที่กรุงเทพด้วยรวมสิบคนพอดี จากนั้นก็ไปยืนรอเอสเจกันที่สุวรรณภูมิ เช็คเที่ยวบินเรียบร้อย แต่รออยู่ด้านนอก ดูการ์ดเอสเจอยู่ ขำเด็กๆที่ไปวิ่งวุ่นอยู่กะรสบัสเอสเจ(ทำเนียนๆกว่านี้ไม่ได้เหรอน้อง) แต่ละคนเล็งรสบัสเอสเจเต็มที่เรย เหอๆ เที่ยวบินที่มาจากอินชอนล่าช้าไปนิด(ที่จริงก็ไม่ค่อยนิดอ่านะ) เลยรอนานมาก เพื่อนคนนึงของน้องกบที่เพิ่งไปเกาหลีเค้านั่งเครื่องกลับมาลำเดียวกัน(ได้ยินมาว่าชีนั่งข้างๆบอมน้อย)บอกว่าเอสเจมันมาถึงแล้ว แต่ไม่กล้าออกมาเพราะเห็นแฟนคลับเยอะ ซะงั้นอ่ะ อันนี้ฮาหน่อยๆเพราะ พอเอสเจออกมาก็วิ่งวนรอบสุวรรณภูมิรอบนึงแล้วก็มียามมากันดักรถแฟนคลับเอสเจเอาไว้ แต่กุผ่าน อ๊ากกก ช่างเป็นหนึ่งในขบวนตามเสด็จที่เนียนโคตรๆจริงๆ ขำยามอย่างแรงอ่ะ มีการทำความเคารพอีกตะหาก คนขับรถเราก็เลยพยักหน้าให้ซะงั้นอ่ะ เนียนเว่ยเนียน จากนั้นก็มีข่าวตามมาเรื่อยๆว่าเอสเจจะไปกินข้าวกัน เลยกะตามต่อให้รู้ว่าเป็นที่ไหน(เมิงอ่ะช่างไม่สังเกตเจงๆ)

ช่วงเช้าก่อนออกมารับเอสเจนี่แบบว่า งงมาก ทำไมหว่า?? ทำไมวันนี้ที่โรงแรมมันแปลกๆ แบบว่าพนักงานอ่ะช่วยกันวิ่งวุ่นเตรียมอาหารกันมากมาย ตกแต่งร้านยังกะจะรับเสด็จใครซักคน(หารู้ไม่ว่านั่นแหละเมิง เอสเจอ่ะ) ซักพักพี่ริวก็โทรมาหาแล้วถามว่าเอสเจไปไหน(ซึ่งตอนนั้นอีอึนรู้แระว่าเอสเจจะไปกินข้าวที่ศีลมวิลเลช ร.ร.ที่ตัวเองพักอยู่) เลยบอกพี่เค้าว่าไปกินข้าวแถวๆสีลม เพราะตอนนั้นไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ ฮะๆๆ แต่พอตามไปเรื่อยๆ รถจอดปึ๊บ อ่ะ นี่แหละชัวแระ ที่โรงแรมกูนี่เอง วิ่งไปดักเอสเจครับงานนี้ เพื่อนเพิ่นนี่หายไปเรย มันไปไหนกันหมดหว่า แต่ละคนหามุมของตัวเองมั่กๆ เหอๆ อีอึนก็เนียครับเนียน(อีนี่เนียนอีกแระ) ไปดักอยู่ตรงทางผ่านเอสเจเลยทีเดียว กะว่าเมิงต้องเห็นกูก่อนเข้าไปเว้ย ทำนองนั้น

ใครเดินมาก่อนไม่รู้อ่ะ รู้แต่ตอนนั้นต้องจับมืออีทึกให้เพื่อนอีกคนที่ไม่สามารถมาได้ เลยจับมืออีทึกไปรอบนึง สวยว่ะ(คนอื่นก็ได้จับแต่จำไม่ได้) ส่วนน้องกบที่เห็นเยครั้งแรกนี่แบบว่าร้องไห้เลย(จิงๆแล้วน้องเค้าก็เห็นเยบ่อยแล้วนะ--) แต่พอเยเดินเข้าใกล้อีอึนแค่นั้นแหละ ตะโกนแบบว่า (อ๊ากกก นี่มันเยซองเว้ย อันนี้ในใจ) เยซองโอบป๊า แหะๆ เยมันเดินผ่านไปแระนะแต่ว่าก็หันกลับมายิ้มให้ เพราะตรงนั้นยืนอยู่คนเดียวจิงๆ อยู่ด้านในๆเลยอ่ะ คือนั่น รอยยิ้มที่เยมอบให้อีอึนว้อยยยย อ๊ากกก อยากกู่ร้องให้ก้องโลกอย่างแรง โดนเยบีมอ่ะ งั่กๆๆๆ

พอเยยิ้มให้ โลกใบน้อยของอีอึนก็กลายเป็นสีแดงเรยทีเดียว ลืมทุกอย่าง เริ่มบ้าไปเลย ตั้สุดยอดไปกว่านั้นก็คือ แท่น แท่น แท๊น.......... ไอ้เลเพื่อนของอีอึนที่กะว่า กูจะมาตามซีวอน ดันแบบว่าเรียกวอนมันกี่รอบๆวอนมันก็ไม่หัน เลมันอารมณ์เสียมากเรยอ่ะ น่ากัวสุดๆ ตอนนั้นมันเหลือบไปเห็นคิบอมโดนดึงอ่ะ มันเลยแบบว่า ดึงแขนแฟนคลับออกจากแขนบอมให้ บอมเลยยิ้มให้มัน(แต่เลมันก็ไม่ได้สนใจเพราะมันเลิกชอบบอมแระ) ตอนนั้น เป็นอะไรที่ไม่ได้คาดคิดว่าจะทำให้บอมจำมันได้เลยนะ แต่บอมก็เจือกจำมันได้ซะนี่

อีอึนกะเลปวดฉี่เลยเดินขึ้นไปบนห้องพักที่ใกล้ๆกะฝั่งที่เอสเจกินข้าวอ่ะแหละ แฟนคลับคนอื่นๆก็มองว่า ไมพวกนี้ถึงเข้าไปได้วะ?? ทำนองนั้นอ่านะ เราก็แบบว่า ไปส่องม่านดู ไม่เห็นพวกเมิงเรยอ่ะเอสเจ แอบเคืองที่เอสเจปิดม่าน พอไปฉี่เสร็จเลยเดินลงมา กะว่าช่างมันเหอะปล่อยมันกินข้าวไป เหอๆ ที่ไหนได้ พี่ๆของเราที่อยู่กลุ่มเดียวกัน อีกหกคนอ่ะ เค้าก็อยู่แบบว่าตามจุดๆบนโรงแรมกะถ่ายรูปกันเต็มที่เรย แล้วพี่ออยก็ได้ภายที่แบบว่า สุดยอดดดดดดดดดดดมา เป็นช๊อตที่สุดยอดจริงๆ แต่อันนี้เซ็นเซอร์ เล่าไม่ได้ เดี๋ยวเจ๊แกจะเดือดร้อนเอา

ไอซ์กะแอมนั่งดูเอสเจเดินผ่าน เนื่องจาก เราเข้าพักที่โรงแรมเลยมีอภิสิทธิ์เหนือผู้อื่น ฮะๆๆ พี่แอ้กะพี่จี้อยู่แถวไหนกูมะรู้ อีอึนลืมไปแระ แต่ที่แน่ๆพี่ออยกะพี่แคทได้เก็บรูปพร้อมคลิบวีดิโอเต็มสตรีมเลยทีเดียวเจ๊แบบว่าสุดยอดดดดดดดด ยิ่งตอนเดินลงบันไดมา ฮาสุดๆไปเลย แฟนคลับเอสเจงงกันใหญ่ว่า อีสองตัวนั่นใคร? ขึ้นไปอยู่บนนั้นได้ไง? ทำไมถึงได้เดิตามเอสเจลงมา? ฮะๆๆๆ ดูจากกล็องยิ่งฮาโคตรๆ มือของแฟนคลับชี้มาที่เจ๊ทั้งสองคนแทบทุกคนเรย เอิกส์ ขำอย่างแรง

พอเอสเจเดินลงมาอีอึนยืนถ่ายวีดิโอซักพักเห็นเพื่อนๆได้จับมือเลยกะจับมั่ง(กุก็อยากจับเน้) ได้จับมือทึกอีกรอบ ป๋าฮัน อิวอน ฮยอกมั้ง? แล้วก็อีกสองสามคนแหละมั้ง จำไม่ได้แระ แต่ที่รู้คือ กุลืมจับมือเยอีกแระ กรำจิงๆ ชีวิต มีเรื่องเลมาเล่าอีกแระ ต่อจากตอนแรกที่คิบอมจำมันได้อ่ะแหละ มันอ่ะต้องไปจับมือแทนเพื่อนอีกคนที่ชอบอีทึกไง แล้วมันจับไม่ทัน มันเลยได้จับมือคิบอมที่เดินตามมาแทน พอเลมันจับเสร็จเลยกะวิ่งไปจับมือทึกต่อ ซึ่งตอนนั้นการ์ดของทึกหันมามองเลพอดีแล้วเลมันก็เลยวิ่งขึ้นหน้าคิบอมไปแต่โดนการ์ดของคิบอมดึงแขนไว้ มันเลยสะบัดซะเต็มแรง มือมันเลยหลุดจากการ์ดคนนั้น

อันนี้ดีไปแต่ว่าอยู่ดีๆมันก็โดนดึงแขนรอบสองอ่ะ มันยื้อๆกันอยู่สามครั้งนี้แหละ เลยหันไปมองว่าใครจับ หันไปเลมันเลยรู้ว่าเป็นคิบอม แต่ตอนนั้นคือว่ามันต้องจับมือทึกให้ได้เพื่อเพื่อนของมัน(อีนี่รักเพื่อนมาก) เลยสะบัดแขนคิบอมออกเต็มแรงเลย(แรงกว่าตอนการ์ด)แล้วมันก็ไปคว้ามืออีทึก ทึกเลยหันมายิ้มให้มัน ตอนนั้นมันอ่ะไม่ได้สังเกตหรอกว่าคิบอมทำหน้าไง แต่คนที่เห็นน่ะอีอึน! แบบว่าบอมจากที่ยิ้มๆให้แฟนคลับหน้าบึ้งลงทันทีเลย(อีอึนอยู่ถัดจากเลประมาณสองเมตร)เห็นหน้าบอมแล้วสยองมาก

คือว่าบอมอ่ะมันจำเลได้(ตอนที่เลมันช่วยแกะแขนแฟนคลับออกให้)แล้วบอมมันกลัวว่าเลจะโดนการ์ของทึกทำร้ายอ่ะ มันเลยดึงแขนเลไว้ไม่ให้เข้าไปหาทึก แต่เลมันอยากจับมือทึกให้เพื่อนคนนั้นมากๆและต้องจับให้ได้ เลยต้องสะบัดแขนบอมออก เพราะบอมก็ดึงแขนเลไว้แน่นดหมือนกัน พอกลับมาขึ้นรถเลมันก็แทบจะร้องไห้อ่ะ แบบว่ามันไม่ได้ตั้งใจจะทำให้บอมเสียความรู้สึกแต่ว่าต้องจับมือทึกให้ได้ อันนี้เราสองคนก็นั่งปลอบใจกันเองอยู่นานกว่าเลมันจะรู้สึกดีขึ้น

--ดุสิตธานี

ถัดจากกินข้าวเอสเจมันก็กลับไปที่ดุสิต(ได้ยินมาว่ามันยังไปไม่ถึงเรยนะ เหอๆ) พวกเราก็ขับตามไปตามระเบียบ ขบวนตามเสด็จเอสเจ ฮะๆๆ พอไปถึงรถมันจอดไอ้เราก็นึกว่ามันลงจากรถแล้วมั้ง? คิดว่างั้นแต่มันยังไม่ลงอ่ะ อีอึนถือพัดนู๋เรียวไปด้วย แต่ไปเจอ อิคยู๊ อ๊ากกกกกกกกกกก มันน่ากัวมากเลยจอร์ชชชช อิคย็มานแสยะยิ้มให้แฟนคลับ อีอึนจะตายเพราะความหวาดกลัว อีอึนเลยวิ่งไปด้านหน้าเห็นอีฮยอกมานเล่นกะแฟนคลับอีอึนเลยมองๆซักพักเลยนึกได้ว่า กุถือพัดนู๋เรียวนี่หว่า ไปตามหานู๋เรียวดีกว่า เลยวิ่งไปด้านหลังอีกรอบ เห็นอ้ายคังเล่นกะแฟนคลับเลยชะงักอยู่ตรงนั้น อ้ายๆไปทำไรมาหล่อมากกก หล่อจิงๆ ลุ่มหลงอยู่กะหมีไปซักพักทึกเลยเดินมาเล่นบ้าง(ที่เดียวกะหมี หมีเดินไปไหนก็มะรู้) ก็เลยเอ๋ออยู่ตรงนั้นแหละ ทึกสวยเจงๆ อ๊ากกกก รับบ่ด้ายยย

ตัดอีอึนออกจากวงโคจร ไปอ่านเรื่องเลดีกว่า อันนี้เลเล่าให้ฟังอีอึนไม่อยู่ในเหตุการณ์ เพราะอีอึนหายไปตั้งแต่ตอนไปตามหานู๋เรียวแระ(จำไม่ได้ว่าตัวเองไปไหนต่อ) เลมันช่างเป็นคนที่โชคดีที่สุดในเมืองไทย คราวก่อนที่ไปตามเอสเจมันไม่ได้อะไรเลย แต่คราวนี้ใครๆรู้ก็ต้องอิจฉามันแน่ๆ เพราะเลมันได้จับ ก้น ของเอสเจทั้ง 12 คนเลยคับงานนี้ ตอนที่เอสเจทยอยขึ้นรถตู้อ่ะแหละ อันนี้ต้องขอบคุณแฟนคลับที่แรงๆนะคับ เพราะเลมันโดนดันจนกระเด็นเข้าไปอยู่ในวงในของการ์ด ซึ่งเอสเจกำลังเดินลงรถบัสพอดีกับที่เลมันลงไปคุกเข่าอยู่กะพื้น(ท่าก็ประมาณนั้นแหละมั้ง?) ทงแฮคือรายแรกที่โดนสรีม เลมันบอกว่าไม่ได้ตั้งใจ แต่มันได้จับตูดทุกคนไม่เว้นแม้แต่คนเดียว ใครอยากรู้ปฏิกิริยาของเอสเจตอนโดนนังเลมันจับตูดรอตอนหน้า ตอนนี้เหนื่อยแระ ขี้เกียจพิมมันยาว

หลังจากเข้าโรงแรมเอสเจก็ไปอาบน้ำแต่งตัวรอมีทกะแฟนคลับ ช่วงเวลาที่แฟนคลับต่อแถวรอมีท เอสเจนั่งแดกเหล้ากันอยู่บนห้อง เหอๆ สบายอุราจิงๆนะเมิง(อ๊าก.. ศัพท์หยาบคายมาก) ตอนที่เอสเจลงมามีท ขำเยซองที่ว่าตาพี่แกจะปิดรึเปิดก็ไม่ทราบเพราะมันแยกไม่ออกจิงๆ เยง่วงนอนและไม่ได้กินข้าว เพราะอาหารไม่ถูกปาก น่าจ๋งจ๋านเยเย่ที่รัก เอิ๊กส์ แต่นู่เรียวเนี่ยดิ กินเอาๆๆๆๆ แอบเห็นในกล้องที่ถ่ายมาได้ คังอินก็กินเอาๆๆๆเหมือนกันเดะ เป็นพี่น้องกันรึไงเนี่ย? ตอนมีทรยออุคเมาจนพูดไม่หยุดคุยกะแฟนคลับตอนเวลา แต่ดูไม่ค่อยออกเท่าไหร่ว่าพี่แกเมา ต้องสังเกตดีๆถึงจะรู้

มีทเสร็จเอสเจรอแฟนคลับกลับไปเยอะๆ พอเหลือน้อยหน่อยก็ออกไปตระเวนราตรี จำชื่อร้านที่ไปกินข้าวไม่ได้แระลืม(อีอึนขี้ลืมอย่างแรง) แต่ว่าออกไปช่วงตีสองกว่าๆเกือบตีสาม พอกลับมาจากกินข้าว เอสเจมันก็นั่งคุยกันต่อถึงเช้า เซ็งเป็ดอย่างแรง

วันที่ 29 อีอันไม่ได้นอน วันที่ 30 อีอึนก็ไม่ได้นอน เพราะไปแถวรอเข้า ทไวไลท์ ตั้งแต่ตีสาม อีอึนเลยไม่ได้นอนไปสองคือนแระ ต่อวันหลัง วันนี้อีอึนเหนื่อยแระ เพิ่งมีแรงลุกขึ้นมาพิมก็วันนี้ สรุป อีอึนจะไปนอนคับ