Silver Star

เอนทรีนี้ ผิงบอกไว้ก่อนนะว่า ไม่ชอบเรื่องไร้สาระ ขึ้เกียจคอมเม้น ไม่ต้องอ่าน

มันยาวและไร้สาระสำหรับหลายคน แต่ถ้าชอบอะไรที่ฟังดูเน่าๆล่ะก็อ่านไปเหอะ

สำหรับคำว่าอดีตแล้วมันคือความทรงจำหรือแค่ความเจ็บปวด?

ทุกๆคนเคยมีอดีตใช่มั้ย? เคยรักความ เคยเกลียด
เคยมีสิ่งต่างๆเกิดขึ้นกับตัวเองมากมาย
แล้วผิงก็มีอดีตที่เป็นความทรงจำร่วมกับคนๆหนึ่งมากมาย
ก่อนที่จะมีเยซอง ก่อนที่จะมีความรู้สึกดีๆกับผู้ชายที่ชื่อคิมชงอุน
ก่อนหน้านั้นไม่นานเท่าไร
แต่ในความรู้สึกของผิงมันก็ดูเหมือนเป็นระยะเวลาที่เนิ่นนานมาก

มันเกิดจากภาพๆหนึ่งที่เพื่อนของผิงส่งมาให้ และแว๊บแรกที่เห็นภาพนั้น

มันทำให้เราคิดว่า ผู้ชายคนนี้ ใช่ สำหรับเรา

จากนั้นเมื่อยิ่งรู้จักกับตัวตนของคนๆนั้นมากขึ้นก็ยิ่งรู้สึกผูกพัน

หนึ่งท่ามกลางสิบสองคนที่ไม่เหมือนใคร ไม่มีใครเหมือน คิมฮีชอล

ผิงไม่คิดว่าตัวเองจะหลงใครได้มากขนาดนี้ ไม่เคยมาก่อน

ความรู้สึกที่เกิดขึ้น คนทั่วไปเรียกมันว่า รัก 

แต่สำหรับผิงมันมากมายกว่าคำๆนั้น

มากจนไม่สามารถอธิบายสิ่งที่คิด สิ่งที่อยู่ในใจออกมาเป็นคำพูดได้

ผิงร้องไห้เป็นเดือนๆเพราะเสียใจ ความเสียใจนั้นเกิดจาก...

ผิงไม่อยากรักเค้า ไม่อยากรู้สึกดีๆ ไม่อยากรู้สึกผูกพัน

เพราะผิงเคยเจ็บกับความรักแบบนี้มากแล้วครั้งหนึ่ง และมันทรมานมาก

แต่เพราะผิงรักเค้าไปแล้ว รักผู้ชายที่ชื่อคิมฮีชอล

รักมากจนไม่อาจเอามาเปรียบเทียบกับอะไรๆได้ ไม่อาจเทียบได้แม้ชีวิตของตัวเอง

เพราะมันแทบไม่สำคัญอะไรเลยเมื่อเทียบกับคำว่า คิมฮีชอล

ตอนนั้นผิงเสียใจมากที่ไม่สามารถห้ามใจตัวเองได้ เจ็บปวดยิ่งกว่าที่เคยเป็นมา

ฮีชอลทำให้ผิงหัวเราะได้แค่บางครั้งที่คิดถึง ยิ้มได้แค่บางครั้งที่คิดถึง

แต่ทำให้ผิงเสียน้ำตาได้ทุกครั้งที่คิดถึง แค่รักมันก็เจ็บแล้ว

ไม่รู้ตัวเหมือนกันว่าทำไมถึงได้เสียใจขนาดนั้นกับแค่ การรักใครสักคน

นานหลายเดือนกว่าผิงจะทำใจยอมรับความรู้สึกของตัวเองได้

แต่อยู่ๆ วันหนึ่งผิงก็รู้สึกเจ็บหน้าอก เจ็บมากอย่างที่ไม่เคยเป็น

หัวใจมันเหมือนตกไปอยู่ที่พื้น วันนั้นผิงยังไม่รู้อะไรเลย

ไม่รู้จริงๆว่าอะไรจะเกิดขึ้น แต่มือของผิงมันกดเบอร์ของเพื่อนคนหนึ่งไปแล้ว

คำพูดแรกหลังจากที่กดเบอร์หาเพื่อนตั้งแต่เที่ยงและมันติดตอนสองทุ่ม

คำแรกที่เพื่อนคนนั้นบอกคือ พี่เสียใจ

ผิงได้รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น

วันนั้นเป็นวันที่สองหลังจากที่ฮีชอลเกิดอุบัติเหตุ เพื่อนผิงเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้ฟัง

และถามผิงว่า ไม่เป็นไรใช่มั้ย? 

ผิงไม่รู้หรอกว่าตัวเองเป็นอะไรรึเปล่า

แต่แก้มมันเปียกชื้นไปหมด น้ำตามันไหลออกมาตอนไหนก็ไม่รู้

ตอนนั้นผิงไม่เรียนเลย ไปโรงเรียนก็เอาแต่น้ำตาไหล

ตอนสวดมนต์ก็เอาแต่คอยภวานาให้ฮีชอลหายเร็วๆ

ร้องไห้ทุกวัน ทุกๆสิบนาทีหลังจากที่หยุดร้องก็ร้องใหม่

เป็นอย่างนั้นอยู่เป็นเดือนๆ เจ็บ คำพูดคำเดียวในตอนนั้น

น้องนิวเป็นคนเดียวที่คอยคุยกับผิงและปลอบใจผิง

ขอบรู้สึกขอบใจนิวมากที่คอยให้กำลังใจตลอดเวลา

คอยนั่งฟังผิงร้องไห้ฟังคำว่า ไม่ไหวแล้ว เป็นร้อยๆครั้ง

หลังจากนั้นไม่นานผิงคิดว่าเจ็บเกินไปที่จะรักผู้ชายคนนี้

แค่ฮีชอลสนิทกับฮีบอนผิงก็ร้องไห้ ทั้งๆที่ฮีบอนคบกับคนอื่นในวงไม่ใช่ฮีชอลแท้ๆ

ผิงคิดว่าหวงฮีชอลมากเกินไป แฟนคลับคนไหนชอบฮีชอลผิงก็เลิกคบ

รักมากเกินไปจริงๆ แล้ววันหนึ่งก็ทนความรักที่เอาแต่ใจของตัวเองไม่ไหว

และตัดสินใจเลิกคิดถึงคนที่ตัวเองไม่มีทางเปลี่ยนใจอย่างฮีชอลไป

มองกลับมาหาใครบางคนที่ทำให้ผิงยิ้มมาตลอด ไม่ว่าเค้าจะทำอะไร

กลับมามองเยซอง ที่น้อยคนนักจะเห็นสิ่งดีๆในตัวเยซอง

ผิงชอบเยซองมากในตอนนั้น มากจริงๆ

มากจนคิดว่าวันหนึ่งเยซองจะแทนที่ฮีชอลที่อยู่ในหัวใจผิงได้

มันแย่และเลวมากในสายตาของบางคนใช่มั้ย? ผิงก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน

แต่ผิงเจ็บจนไม่อยากเจ็บกับความรักที่มีต่อฮีชอลอีกแล้ว

ช่วงแรกแค่รอยยิ้มของเยซองเอาความเจ็บปวดในใจผิงไม่อยู่เลย

แค่มองหน้าฮีชอล ผิงก็เจ็บจนแทบล้มลงไปกองกับพื้น

แต่ว่าเยซองน่ารักมาก มากๆ ผิงเห็นทุกสิ่งในตัวเยซองมากขึ้นทุกวัน

ผิงคิดว่าผิงแย่เกินไปที่จะคิดแบบนี้กับเยซอง ผิงเห็นแก่ตัวเกินไป

ผิงอยากเลิกทำร้ายตัวเองแบบนั้น

การหาบางสิ่งมาทดแทนบางอย่างมันไม่มีทางทำได้เลยสักนิด

ผิงยังรักคิมฮีชอลเหมือนเดิม ไม่เปลี่ยนแปลงเลย

อยากรู้มั้ยว่าทำไมผิงถึงพยายามเลิกรักฮีชอล?

มันเป็นสาเหตุที่เจ็บปวด อ่านแล้วอาจจะไม่เชื่อก็ได้

ดูเหมือนนิยาย ดูเหมือนเรื่องโกหกสุดเพี้ยน

อ่านแล้วอาจคิดว่าผิงบ้าไปแล้วเลยก็ได้

เพราะว่า ผิงเจ็บเวลาที่ฮีชอลเจ็บ ความหมายตรงๆเลยนะ

เวลาที่ฮีชอลยิ้ม รู้สึกดีใจ หรือ เครียด เจ็บแผลที่ขา

ผิงรู้สึกได้ถึงมัน หลายครั้งที่ผิงตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะแน่นหน้าอก

หรือบางที่ก็รู้สึกไม่สบายมากๆทั้งที่ตัวเองไม่เป็นอะไรเลย

มีอยู่สองครั้งที่ผิงรู้สึกดีใจมากๆ แต่ผิงไม่ได้มีเรื่องน่ายินดีอะไรเลย

ผิงคิดว่ามันเป็นความรู้สึกของฮีชอล

ก่อนนั้นผิงก็รู้สึกอะไรต่อมิอะไรมากมายแต่รู้ว่ามันไม่ใช่ความรู้สึกของตัวเอง

แต่ครั้งที่ทำให้ผิงอยากเลิกรู้สึกถึงผู้ชายที่ชื่อคิมฮีชอลมากที่สุดคือ

หลังจากที่ผิงทำใจได้เรื่องอุบัติเหตุแล้ว แต่ผิงกลับตื่นขึ้นมากลางดึก

เพื่อร้องไห้อีกครั้ง ร้องอย่างเป็นบ้าเป็นหลังด้วยความคิดถึง

คิดถึงอะไรซักอย่าง คิดถึงใครบางคน คิดถึงบางสิ่งที่สำคัญ

ผิงไม่รู้ว่ามันคืออะไร สิ่งที่สำคัญของฮีชอลที่คิดถึงมากจนทำให้ร้องไห้

ตอนนั้นฮีชอลยังอยู่ในโรงพยาบาล และตัวผิงเองรู้สึกเสียใจ

หากว่าสิ่งที่สำคัญสิ่งนั้นของฮีชอลคือใครบางคน?

แล้วผิงยังคงรู้สึกเหมือนกับที่ฮีชอลรู้สึก ถ้าฮีชอลรู้สึกดีใจ มีความสุขกับคนๆนั้น?

ผิงจะไม่ต้องเจ็บมากกว่าที่เป็นอยู่เหรอ?

จริงอยู่ อาจจะเป็นวงหรือแฟนคลับที่ฮีชอลคิดถึง อาจจะเป็นครอบครัว

แต่ถ้าเป็นคนที่ฮีชอลรักล่ะ? ผิงคงทนไม่ได้

แค่ฮีบอนเป็นเพื่อนผู้หญิงคนเดียวที่ฮีชอลมี ผิงยังรับมันไม่ได้

หวงที่ฮีชอลมีใครซักคนมาเข้าใจ และคนๆนั้นมันไม่ใช่เรา และไม่มีทางเป็นเราได้เลย

มันเจ้บปวดที่ผิงคงยอมรับคนที่ฮีชอลรักไม่ได้

เพราะแค่คนที่รักฮีชอลผิงยังยอมรับไม่ได้เลย เห็นแก่ตัวสุดๆเลย

กลับมาถึงเยซองที่ผิงคิดจะเลิกคิดเห็นเยซองเป็นตัวแทนของฮีชอล

ใช่แล้ว .....และผิงก็ทำแบบนั้น เลิกยุ่งกับเยซองเด็ดขาด ไม่สนใจ

ไม่ยุ่งเกี่ยวอะไรๆอีกเลย ไม่ยุ่งเกี่ยวกับฮีชอลด้วย

ตัดเรื่องของเอสเจออกจากสมองเลย

ทำได้แค่ เดือนเดียว เท่านั้น เพราะทนความรู้สึกบางอย่างไม่ได้

ผิงคิดถึงทุกช่วงเวลาดีๆที่เคยมีกับเยซอง ตอนตาม ตอนคอนเสิร์ต

ทุกๆเรื่อง และตั้งแต่ครั้งแรกที่ชอบเยซอง

และตอนนั้นเองที่รู้ว่า เยซองไม่เคยเป็นตัวแทนของฮีชอลในหัวใจผิงเลย

ผิงร้องไห้ เสียใจที่ตัวเองโง่ที่คิดว่าเห็นเยซองเป็นตัวแทนมาตลอด

ทั้งๆที่จริงๆแล้ว ความรู้สึกที่มีต่อเยซองก็คือ ความรัก

ผิงแน่ใจกับคำนี้ในวันที่ผิงนั่งคิดว่า

สำหรับผิงแล้วเยซองกับฮีชอลใครสำคัญกว่ากัน?

คำตอบของผิงมันตลกมากเลย ถ้าถามผิงไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตาม

ผิงตอบคำถามพวกนั้นว่าเลือกเยซองทุกข้อ เว้นข้อเดียวเท่านั้น

ข้อที่ถามว่า ถ้าเยซองกับฮีชอลจะตาย

แล้วผิงสามารถเลือกตายแทนคนใดคนหนึ่งได้ผิงจะเลือกใคร?

ผิงตอบ ฮีชอล มันตลกออกนะว่ามั้ย?

ผิงทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อเยซองได้

แต่ผิงจะเก็บลมหายใจสุดท้ายของผิงไว้ให้ฮีชอล

ระดับความสำคัญของเยซองคือ ทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตผิง

แต่ความสำคัญของฮีชอลกับมีแค่อย่างเดียว คือ ชีวิตของผิง

คนสองคนมีคุณค่าไม่เท่ากันเลยว่ามั้ย?

แต่ทั้งสองคนก็มีความหมายกับผิงมาก
ฮีชอลเปิดหัวใจที่ปิดตายของผิงออกและลบคำสาบานของผิง

ที่ว่า ชาตินี้จะไม่ยอมมอบหัวใจให้ใครอีก

เยซองเป็นทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตผิงสอนให้ผิงละทิ้งความเจ็บปวด

และรู้จักมีรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุข

แต่ผิงไม่มีคุณค่าอะไรสำหรับสองคนนี้เลย ไม่มีตัวตน

เป็นแค่สายลมที่พัดผ่านไป
โดยที่ทั้งสองคนรู้สึกได้แค่ว่าเป็น สายลม ก็เท่านั้น

บล๊อคเดิมที่ผิงปิดและเลิกเขียนไปก็เพราะ....

หน้าหนึ่งในบล๊อคนั้น ผิงอยากจะฆ่าฮีชอล

ในตอนนั้นผิงรักมากเกินไป จนไม่อยากยกให้ใคร

หวงมากเกนไปจนรู้สึกว่าตัวเองบ้าไปแล้ว

ถ้าความรักมันเป็นบาป ฮีชอลก็คงบาปมากที่ทำให้ผิงรัก

และผิงก็คงบาปมากที่รักฮีชอล

แต่......ผิงดีใจที่ผิงชอบเยซอง รักเยซอง

วันที่เยซองทำให้ผิงเจ็บปวดก็คือวันที่เยซองรู้สึกเจ็บปวดนั่นแหละ

วังวนแบบเดิมๆที่เคยเกิดขึ้นกับผิงในตอนที่รักฮีชอลเริ่มจะเกิดขึ้นอีกครั้ง

แต่ครั้งนี้มันเกิดจากเยซอง ผิงเริ่มทำใจยอมรับทุกๆอย่างได้แล้ว

เพราะไม่มีอะไรที่เราจะผูกมัด ยิดติดกับมันได้นาน

ความโกรธแค้นชิงชัง ความรักใคร่ ความเสียใจเจ็บปวด ความรู้สึกยินดีต่างนานา

วันหนึ่งมันก็จะเปลี่ยนแปลง เปลี่ยนเป็นอีกอย่าง

เหมือนกับการที่เราปลูกต้นไม้ต้นหนึ่ง ซักวันมันจะโต ต่อมามันจะตาย

และมันก็จะเกิดจากซากปุ๋ยที่ตัวมันเองแห้งเหี่ยวลงไปเป็นต้นใหม่อีกครั้ง

วนเวียนต่อไปเรื่อยๆ ชีวิตของมนุษย์เหมือนกันเดะ