Silver Star

กบเข้ามาอ่านแล้วใช่มั้ย? หวัดดีนะกบ ^ ^

ผิงคิดถึงกบจังเลย คิดถึงมากๆทำไมถึงคิดถึงอีกแล้วนะ

กบจำอะไรที่เกี่ยวกับผิงได้เปล่าเนี่ย?

ส่วนผิงจำเรื่องของเราได้นิดหน่อยเอง

ครั้งแรกที่เราเจอกันผิงจำไม่ได้แล้วล่ะ โทษทีนะ -"-

แต่ว่าผิงจำวันแรกที่เราไปตามเอสเจด้วยกันได้

ตอนนั้นเอสเจมารับรางวัลของซี้ดไง

ตอนที่พวกเราทุกคนเห็นเอสเจครั้งแรกกบร้องไห้ใหญ่เลย

ตอนที่เห็นพี่ทึกนั่งอยู่บนรถบัสเอสเจที่วิ่งสวนกับรถตู้ของเราไป

การที่กบร้องไห้มันทำให้ผิงรู้สึกแปลกใจนิดหน่อยน่ะ

จากนั้นผิงจำได้ว่าเอสเจไปกินข้าวที่โรงแรมที่พวกเราพักอยู่

ตอนที่เอสเจจะกลับกบยืนอยู่ข้างหน้าผิงกับนิวและเปรี้ยว

ทั้งสามคนยืนรอถ่ายรูปเอสเจแล้วก็ได้จับมือกับเอสเจด้วย

(ผิงเองก็ได้จับมือกัยพี่ฮัน พี่ทึก วอน เอ่อ..หลายคน)

เย็นวันนั้นกบได้เข้ามีทเพราะมีคนขายปฏิทินให้กบ

แล้วผิงก็ได้รู้จักกับเพื่อนของกบสองคน

คือน้องแก้มที่ชอบเยซองกับน้องโจ้ที่ชอบทึก(จำถูกป่ะเนี่ย)

กบดีใจที่ได้เข้ามีทมากร้องให้อีกรอบ กอดน้องแก้มใหญ่เลย

เพราะน้องแก้มให้กบยืมตังค์จ่ายค่าปฏิทิน(กบตังมะพอ)

เย็นวันนั้นกบกลับไปที่โรงแรมกับพวกเรา

แล้วก็ไปดูรูปด้วยกันจนดึก

พี่แอ้เลยเดินออกไปส่งกบตอนที่กบกลับบ้าน

และเช้าวันต่อมากบมาถึงตั้งแต่ตีสามมาเสริมสวยที่โรงแรม 55+

แล้วกบก็ถามผิงว่า "รีดผมมั้ย?"

ผิงก็เลยรีดเพราะตอนนั้นหัวฟูมั่กมากๆ

แล้วกบก็ขอถ่ายรูปกับผิง เอารูปกบให้ผิงด้วย ^ ^

กบอ่านการ์ดที่เขียนให้เยซองเป็นภาษาจีนแล้วก็แปลให้ผิงฟัง

ตั้งแต่วั้นนั้นมั้งที่เราเริ่มคุยกันมากขึ้น

ผิงคิดว่ากบเป็นคนน่ารัก

ไม่เคยคิดว่ากบนิสัยดีไม่ดียังไง

แต่คิดแค่ว่ากบเป็นคนน่ารักเท่านั้นเอง

ผิงไม่รู้ว่าทำไมกบถึงมาคบกับผิงได้

เพราะจริงๆแล้วผิงคิดว่ากบคงไม่สนิทกับใครง่ายๆ

(ดูจากความสัมพันธ์ของกบกับใครบางคน)

เมื่อก่อนผิงไม่เคยคิดว่าถ้าเจอกบอีกจะกอดกบดีมั้ย?

แต่ตอนนี้ผิงคิดว่าถ้าเจอกบอีกผิงจะกอดกบแน่นๆ

เหมือนตอนที่กบเคยกอดผิง

กบจำวันสุดท้ายที่เราไปส่งเอสเจด้วยกันได้มั้ย?

ผิงรู้สึกแปลกใจนะที่กบร้องไห้แล้วเดินมากอดผิง

เพราะผิงไม่เข้าใจที่กบทำแบบนั้นเลย

อาจเพราะผิงไม่เคยโดนกอดด้วยความรู้สึกแบบนั้นมาก่อน

จนถึงตอนนี้ผิงก็ยังไม่เข้าใจ

แต่ว่าในตอนนั้นที่กบกอดผิงผิงก็กอดกบไว้ปลอบใจกบ

โดยที่ไม่รู้ว่ากบร้องไห้เพราะดีใจหรือเสียใจกันแน่

ผิงเคยกอดกับเพื่อนหลายคน

แต่กับความรู้สึกตอนที่กอดกบมันต่างออกไป

ในทุกวินาทีที่ผิงรู้สึกท้อแท้ลงเรื่อยๆ

ไม่มีใครที่ทำให้ผิงรู้สึกดีขึ้นนอกจากเยซอง

ผิงคิดว่ามันยากอยู่อย่างที่เยซองไม่สามารถ

ปลอบโยนผิงได้ด้วยคำพูดนอกจากรอยยิ้ม

แต่กบเป็นคนแรกที่สามารถปลอบโยนผิงได้ด้วยคำพูด

ซึ่งคนอื่นไม่เคยคิดจะทำแบบนั้น

อืม...ขอบคุณนะ ผิงพูดได้สั้นๆแค่นี้แหละ

ขอบคุณที่เดินเข้ามาในชีวิต

มาเป็นเพื่อนที่ทำให้ผิงหัวเราะอย่างมีความสุข

และปลอบผิงเวลาที่ผิงร้องไห้

ผิงดีใจที่กบพุดกับผิงตรงๆทุกอย่าง

เหมือนที่ผิงพูดตรงๆกับกบตามที่ตัวเองคิด

สำคัญที่สุดคือ ขอบคุณที่กบทำให้ผิงได้ส่งข้อความต่างๆถึงเยซอง

ขอบคุณมากนะ ขอบคุณจริงๆ