"มันคือ...ความจริงที่ว่าเราไม่สามารถหลีกหนีความเจ็บปวดนี้ได้
และมันตอกย้ำอยู่ในใจเสมอ อยู่กับเราตลอดเวลา"
และมันตอกย้ำอยู่ในใจเสมอ อยู่กับเราตลอดเวลา"
ผิงกำลังบ่นกับตัวเอง รู้สึกดีใจมากกว่าที่มันกลายเป็นแบบนี้
ผิงไม่ได้ไปหายซองแล้วล่ะและคงจะเป็นช่องเวลาที่ยาวนาน
กว่าเราจะได้เจอกันอีก นั่นมันแย่ใช่มั้ย?
ไม่รู้สินะ เป็นครั้งแรกที่ผิงพูดดีๆกับแม่เพื่อขอไปหาเย
แล้วผลก็ออกมาว่าเค้าไม่ยอม เหตุผลของแม่อาจจะแย่สำหรับคนอื่น
แต่สำหรับผิง ผิงว่ามันคงถูกของเค้า
ผิงไม่ได้ไปหายซองแล้วล่ะและคงจะเป็นช่องเวลาที่ยาวนาน
กว่าเราจะได้เจอกันอีก นั่นมันแย่ใช่มั้ย?
ไม่รู้สินะ เป็นครั้งแรกที่ผิงพูดดีๆกับแม่เพื่อขอไปหาเย
แล้วผลก็ออกมาว่าเค้าไม่ยอม เหตุผลของแม่อาจจะแย่สำหรับคนอื่น
แต่สำหรับผิง ผิงว่ามันคงถูกของเค้า
ครอบครัวเราตั้งใจว่าจะสละโลกนี้ไปด้วยการเข้าถึงนิพพาน
"ไร้สาระ" สำหรับบางคน แต่ว่ามันถูกต้องสำหรับแม่ผิง
แม่บอกผิงว่า "แม่จะตัดกระแสทางโลกของหนู"
ในที่นี้หมายถึงเอสเจนั่นเอง แม่ไม่ให้ผิงไปหาเย
เพราะมันคือการสนองกิเลสตัณหาของตัวเอง
ตัณหาแปลว่าความอยากทุกอย่าง อยากเจอก็คือตัณหาเหมือนกัน
"ไร้สาระ" สำหรับบางคน แต่ว่ามันถูกต้องสำหรับแม่ผิง
แม่บอกผิงว่า "แม่จะตัดกระแสทางโลกของหนู"
ในที่นี้หมายถึงเอสเจนั่นเอง แม่ไม่ให้ผิงไปหาเย
เพราะมันคือการสนองกิเลสตัณหาของตัวเอง
ตัณหาแปลว่าความอยากทุกอย่าง อยากเจอก็คือตัณหาเหมือนกัน
ครอบครัวเราปฏิบัติธรรมมาหลายสิบปี
ผิงอยู่วัดมาตั้งแต่จำความได้
เราศึกษาหลักธรรมมากมายจนรู้ว่า "การสละ การละวาง"
คือสิ่งที่เป็นหนทางสู่นิพพาน ผิงไม่เคยพูดเรื่องแบบนี้ในบล๊อคเลย
เพราะว่าคนที่ไม่รู้ย่อมไม่เข้าใจ อ่านมาถึงนี่ก็ "ไม่รู้เรื่อง" หรอก
สิ่งที่ผิงต้องทำให้ได้คือ "ตัดใจจากเอสเจ" แต่ผิงก็ทำมันไม่ได้
ไม่สามารถ "สละ" สิ่งที่เรียกว่า "ความรัก" ได้
ดังนั้นที่แม่พูดมาก็ถูก แม่อยากให้ผิงบวชเลยด้วยซ้ำ
ผิงอยู่วัดมาตั้งแต่จำความได้
เราศึกษาหลักธรรมมากมายจนรู้ว่า "การสละ การละวาง"
คือสิ่งที่เป็นหนทางสู่นิพพาน ผิงไม่เคยพูดเรื่องแบบนี้ในบล๊อคเลย
เพราะว่าคนที่ไม่รู้ย่อมไม่เข้าใจ อ่านมาถึงนี่ก็ "ไม่รู้เรื่อง" หรอก
สิ่งที่ผิงต้องทำให้ได้คือ "ตัดใจจากเอสเจ" แต่ผิงก็ทำมันไม่ได้
ไม่สามารถ "สละ" สิ่งที่เรียกว่า "ความรัก" ได้
ดังนั้นที่แม่พูดมาก็ถูก แม่อยากให้ผิงบวชเลยด้วยซ้ำ
เง้อ....อ่านมาถึงนี่คงเซ็งแย่ใช่มะ? ใช่ผิงก็เซ็งเหมือนกัน
แต่ผิงก็เห้นด้วยกับแม่ทุกอย่างยกเว้นเรื่องบวชอ่ะแหละ
มันตัดเสรีในการแสดงออกของเรามากเกินไป
อีกอย่างผิงทำตัวเรียบร้อยไม่เป็นจริงๆ
คิดแล้วเครียด...สุดๆ
แต่ผิงก็เห้นด้วยกับแม่ทุกอย่างยกเว้นเรื่องบวชอ่ะแหละ
มันตัดเสรีในการแสดงออกของเรามากเกินไป
อีกอย่างผิงทำตัวเรียบร้อยไม่เป็นจริงๆ
คิดแล้วเครียด...สุดๆ
ผิงจะพูดถึงเอสเจสั้นๆว่าในใจผิงรู้สึกผิดต่อคนสองคน
ในเอสเจมากเพราะการที่ผิงชอบทั้งสองคนมากๆ
แม้ว่ามันจะไม่เท่ากันผิงก็ไม่อาจให้ความสำคัญกับ
คนใดคนหนึ่งเพียงคนเดียวได้
ในเอสเจมากเพราะการที่ผิงชอบทั้งสองคนมากๆ
แม้ว่ามันจะไม่เท่ากันผิงก็ไม่อาจให้ความสำคัญกับ
คนใดคนหนึ่งเพียงคนเดียวได้
คนแรกคือคิมฮีชอล ซึ่งผิงรักเค้ามากมายจริงๆ
เพื่อนๆที่สนิทกันจะรู้ว่าผิงรักซินมากแค่ไหน
แต่ทุกคนที่รู้จักผิงส่วนมากจะเข้าใจว่าผิงชอบเยซอง
เพราะผิงไม่ชอบพูดถึงซินกับคนอื่นมากนัก
และมีเหตุผลส่วนตัวเกี่ยวกับซินอีกแยะที่ทำให้พูดถึงเค้ามากไม่ได้
เพื่อนๆที่สนิทกันจะรู้ว่าผิงรักซินมากแค่ไหน
แต่ทุกคนที่รู้จักผิงส่วนมากจะเข้าใจว่าผิงชอบเยซอง
เพราะผิงไม่ชอบพูดถึงซินกับคนอื่นมากนัก
และมีเหตุผลส่วนตัวเกี่ยวกับซินอีกแยะที่ทำให้พูดถึงเค้ามากไม่ได้
เยซอง อืม...ผิดมั้ยถ้าจะบอกว่าว่ารักมากๆแต่ไม่เหมือนกัน
ซินเป็นหัวใจของผิงนะ แต่เยซองเป็นทุกอย่างของผิงในตอนนี้
ผิงเลิกคิดถึงเยไม่ได้เลยซักนาที
ทั้งที่พยายามจะลบออกไปจากสมอง
แต่ก็ทำแบบนั้นไม่ได้ แล้วผิงเองก็เลิกรักซินไม่ได้เหมือนกัน
ทั้งสองคนสำคัญจนผิงไม่สามารถแยกออกจากความรู้สึก
และสมองของตัวเองได้ การไปตามครั้งนี้ผิงเลยกระอักกระอวน
กับการแสดงออกต่อทั้งสองคนมากๆจนแทบไม่กล้าเผชิญกับมัน
ตัวเองก็พยายามเลี่ยงที่จะไม่ไปเหมือนกัน
ซินเป็นหัวใจของผิงนะ แต่เยซองเป็นทุกอย่างของผิงในตอนนี้
ผิงเลิกคิดถึงเยไม่ได้เลยซักนาที
ทั้งที่พยายามจะลบออกไปจากสมอง
แต่ก็ทำแบบนั้นไม่ได้ แล้วผิงเองก็เลิกรักซินไม่ได้เหมือนกัน
ทั้งสองคนสำคัญจนผิงไม่สามารถแยกออกจากความรู้สึก
และสมองของตัวเองได้ การไปตามครั้งนี้ผิงเลยกระอักกระอวน
กับการแสดงออกต่อทั้งสองคนมากๆจนแทบไม่กล้าเผชิญกับมัน
ตัวเองก็พยายามเลี่ยงที่จะไม่ไปเหมือนกัน
นี่...ทุกคนที่อ่านอยู่น่ะผิงไม่รู้ว่าตัวเองเจ็บปวดกับมันอยู่รึเปล่า
แต่ทุกครั้งที่ผิงเจอเยทำเพื่อเยมาโดยตลอด
แล้วถ้าไปคราวนี้ต้องได้เจอกับซินคนที่ตัวเองอยากเจอมาตลอด
ผิงจะเดินเข้าไปหาใครได้ ความรู้สึกของเยซองที่เห็นแฟนคลับ
ของตัวเองเดินไปหาคนอีกคนแทนที่จะเดินกลับมาหาตัวเอง
มันจะเป็นยังไง คนอื่นอาจบอกว่าไม่เป็นไร เพราะเยจำไม่ได้
ถ้าเกิดเยจำผิงได้ล่ะ? เยไม่รู้สึกแย่หรือเจ็บปวดเหรอ?
แต่ทุกครั้งที่ผิงเจอเยทำเพื่อเยมาโดยตลอด
แล้วถ้าไปคราวนี้ต้องได้เจอกับซินคนที่ตัวเองอยากเจอมาตลอด
ผิงจะเดินเข้าไปหาใครได้ ความรู้สึกของเยซองที่เห็นแฟนคลับ
ของตัวเองเดินไปหาคนอีกคนแทนที่จะเดินกลับมาหาตัวเอง
มันจะเป็นยังไง คนอื่นอาจบอกว่าไม่เป็นไร เพราะเยจำไม่ได้
ถ้าเกิดเยจำผิงได้ล่ะ? เยไม่รู้สึกแย่หรือเจ็บปวดเหรอ?
ความต้องการภายในจิตใจของผิงคืออยากไปหาซินพูดกับซิน
มีหลายอย่างที่ทำให้อยากอยู่กับเค้าแม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆก็ตาม
แล้ว...เยซองล่ะ สำหรับเยซอง ผิงเคยมีช่วงเวลาสั้นๆที่ดีกับเค้า
และมันทำให้ผิงรักเยมาตลอด ผิงไม่อาจทำลายช่วงเวลาดีๆเหล่านั้น
เพื่อซินได้ เพราะผิงแคร์เยซองมาก มากกว่าซินด้วยซ้ำ
ยิ่งตอนนี้ เมื่อผิงรู้ว่าเยซองทำอะไรบ้าง และผิงรู้สึกกับเยยังไง
มันยิ่งยากที่จะเดินกลับไปหาซินแล้วพูดคุยกับซินอย่างปกติ
มันไม่เหมือนเวลาที่อยู่กับเยผิงทำได้แบบนั้น
มีหลายอย่างที่ทำให้อยากอยู่กับเค้าแม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆก็ตาม
แล้ว...เยซองล่ะ สำหรับเยซอง ผิงเคยมีช่วงเวลาสั้นๆที่ดีกับเค้า
และมันทำให้ผิงรักเยมาตลอด ผิงไม่อาจทำลายช่วงเวลาดีๆเหล่านั้น
เพื่อซินได้ เพราะผิงแคร์เยซองมาก มากกว่าซินด้วยซ้ำ
ยิ่งตอนนี้ เมื่อผิงรู้ว่าเยซองทำอะไรบ้าง และผิงรู้สึกกับเยยังไง
มันยิ่งยากที่จะเดินกลับไปหาซินแล้วพูดคุยกับซินอย่างปกติ
มันไม่เหมือนเวลาที่อยู่กับเยผิงทำได้แบบนั้น
แต่ถ้าผิงเจอซินคงร้องไห้
อาการคงเหมือนพี่ออยตอนกอดกับซองมิน
แต่คงไม่กล้าพอที่จะบอกรักซองมินเหมือนที่พี่ออยทำ
และคงได้แต่ยืนร้องไห้อยู่ห่างๆทั้งที่แค่เดินเข้าไปก็จะอยู่ใกล้ๆได้
คงไม่กล้าเผชิญกับความเจ็บปวดที่ท่วมท้นอยู่ในใจ
คงไม่สามารถยิ้มให้ซินได้เลย เพราะรักมมากเกินไป
ไม่กล้าจะทำอะไรเพื่อตัวเอง ไม่กล้าจะทำให้เค้าหันมามอง
อาการคงเหมือนพี่ออยตอนกอดกับซองมิน
แต่คงไม่กล้าพอที่จะบอกรักซองมินเหมือนที่พี่ออยทำ
และคงได้แต่ยืนร้องไห้อยู่ห่างๆทั้งที่แค่เดินเข้าไปก็จะอยู่ใกล้ๆได้
คงไม่กล้าเผชิญกับความเจ็บปวดที่ท่วมท้นอยู่ในใจ
คงไม่สามารถยิ้มให้ซินได้เลย เพราะรักมมากเกินไป
ไม่กล้าจะทำอะไรเพื่อตัวเอง ไม่กล้าจะทำให้เค้าหันมามอง
แต่เย...ผิงไม่เข้าใจตัวเองเลยจริงๆที่คำตอบของผิงเป็นเย
ตลอดเวลาที่ผ่านมาผิงมีแต่ความรู้สึกดีๆและความทรงจำที่ดีกับเย
ช่วงเวลาเหล่านั้นไม่อาจลืมมัน และผิงอยากมีช่วงเวลาแบบนั้นอีก
ผิงเคยร้องไห้เพราะเย 1 ครั้ง แต่ร้องไห้เพราะซินเป็นพันครั้ง
ไม่ต้องนับเพราะมันมากมายจริงๆ และเชื่อว่าถึงพันครั้งแน่ๆ
ตลอดเวลาที่ผ่านมาผิงมีแต่ความรู้สึกดีๆและความทรงจำที่ดีกับเย
ช่วงเวลาเหล่านั้นไม่อาจลืมมัน และผิงอยากมีช่วงเวลาแบบนั้นอีก
ผิงเคยร้องไห้เพราะเย 1 ครั้ง แต่ร้องไห้เพราะซินเป็นพันครั้ง
ไม่ต้องนับเพราะมันมากมายจริงๆ และเชื่อว่าถึงพันครั้งแน่ๆ
ผิงชอบซินตั้งแต่เดบิวด์ แต่ผิงเริ่มร้องไห้เพราะซินตั้งแต่รักซิน
เดือนกรกกฎาปีก่อนที่รู้ตัวว่ารักเข้าแล้วจริงๆผิงร้องไห้ทุกวัน
ตั้งแต่ตื่นนอยันเข้านอน วันนึงเป็นสิบๆรอบ
เซนส์มันบอกว่ารักคนๆนี้จะเสียใจและมันห้ามหัวใจไม่ได้แล้ว
ช้าเกินที่จะหยุดและเร็วเกินที่หลงรัก ซินเกิดอุบัติเหตุในเดือนต่อมา
หลังวันเกิดผิงไม่กี่วัน ปีนั้นเป้นปีแรกที่ผิงจำวันเกิดตัวเองไม่ได้
ผิงร้องไห้ตลอดเวลา น้ำตาไหลออกมาไม่หยุดนอนไม่หลับเลยซักคืน
แม้ว่าอาการของซินดีขึ้นแต่อาการของผิงไม่เคยดีขึ้นเลยนับจากนั้น
เดือนกรกกฎาปีก่อนที่รู้ตัวว่ารักเข้าแล้วจริงๆผิงร้องไห้ทุกวัน
ตั้งแต่ตื่นนอยันเข้านอน วันนึงเป็นสิบๆรอบ
เซนส์มันบอกว่ารักคนๆนี้จะเสียใจและมันห้ามหัวใจไม่ได้แล้ว
ช้าเกินที่จะหยุดและเร็วเกินที่หลงรัก ซินเกิดอุบัติเหตุในเดือนต่อมา
หลังวันเกิดผิงไม่กี่วัน ปีนั้นเป้นปีแรกที่ผิงจำวันเกิดตัวเองไม่ได้
ผิงร้องไห้ตลอดเวลา น้ำตาไหลออกมาไม่หยุดนอนไม่หลับเลยซักคืน
แม้ว่าอาการของซินดีขึ้นแต่อาการของผิงไม่เคยดีขึ้นเลยนับจากนั้น
ผิงชอบเยซองตั้งแต่เห็นเยซองเต้นเดี่ยวในยังสตรีทของฮีชอล
และเริ่มรักเมื่อไม่นานมานี้แต่ก็นานกว่าครึ่งปี
ความรักที่มีต่อเยมากขึ้นทุกวัน ในขณะที่ความรักที่มีต่อซิน
ไม่เคยจืดจางลง ตัวผิงพยายามอย่างที่สุดที่จะปกป้องจิตใจ
ที่อ่อนไหวเพราะซิน ไม่เลยที่จะคุยเรื่องของเค้า
เพราะทุกครั้งที่นึกถึงแม้จะรักมากแต่ก็เจ็บมากเช่นกัน
มันต่างกันกับเยคนละขั้วเพราะเมื่อคิดถึงเย
มีแต่รอยยิ้มและความสุข
และเริ่มรักเมื่อไม่นานมานี้แต่ก็นานกว่าครึ่งปี
ความรักที่มีต่อเยมากขึ้นทุกวัน ในขณะที่ความรักที่มีต่อซิน
ไม่เคยจืดจางลง ตัวผิงพยายามอย่างที่สุดที่จะปกป้องจิตใจ
ที่อ่อนไหวเพราะซิน ไม่เลยที่จะคุยเรื่องของเค้า
เพราะทุกครั้งที่นึกถึงแม้จะรักมากแต่ก็เจ็บมากเช่นกัน
มันต่างกันกับเยคนละขั้วเพราะเมื่อคิดถึงเย
มีแต่รอยยิ้มและความสุข
พอจะรู้ๆกันแล้วว่าผิงรักซินมาก แต่ถ้าอ่านในบล๊อคเดิมจะเห็น
เรื่องราวเกี่ยวกับซินเต็มไปหมดบล๊อคนี้กลับแทบไม่มีเลย
บล๊อคเดิมมีแต่ความรักที่มีต่อซินที่มากมายจนล้นบล๊อคเลยทีเดียว
แต่บล๊อคนี้ผิงเขียนแต่เรื่องราวที่มีแต่เยซอง เยซองเท่านั้น
จริงๆผิงเลือกเส้นทางที่จะเดินไว้นานแล้ว
มันอาจจะไม่ใช่เส้นทางที่ดีที่สุด
แต่...ตัวผิงมีความสุขกับการเลือกให้เป็นแบบนั้น
เรื่องราวเกี่ยวกับซินเต็มไปหมดบล๊อคนี้กลับแทบไม่มีเลย
บล๊อคเดิมมีแต่ความรักที่มีต่อซินที่มากมายจนล้นบล๊อคเลยทีเดียว
แต่บล๊อคนี้ผิงเขียนแต่เรื่องราวที่มีแต่เยซอง เยซองเท่านั้น
จริงๆผิงเลือกเส้นทางที่จะเดินไว้นานแล้ว
มันอาจจะไม่ใช่เส้นทางที่ดีที่สุด
แต่...ตัวผิงมีความสุขกับการเลือกให้เป็นแบบนั้น
ผิงเลือกเยซอง มันอาจจะผิดสำหรับความรู้สึกที่มีต่อซิน
แม้ผิงไม่ได้รักเยมากไปกว่าที่รักซิน แต่เยทำให้ผิงมีความสุขเสมอ
ความรักที่ล้ำค่าวันหนึ่งก็เป็นสิ่งที่สวยงาม "ในความทรงจำ"
วันนี้ผิงเลือกแล้ว เลือกที่จะรักเย และให้ความสำคัยกับเย
แต่ถ้าวันหนึ่งที่ผิงได้เจอซินจริงๆ มันอาจจะต้องทำให้ผิงเสียใจ
แต่ผิงก้จะไม่เสียใจเลยที่ได้มีช่วงเวลามากมายกับเยซอง
แม้ผิงไม่ได้รักเยมากไปกว่าที่รักซิน แต่เยทำให้ผิงมีความสุขเสมอ
ความรักที่ล้ำค่าวันหนึ่งก็เป็นสิ่งที่สวยงาม "ในความทรงจำ"
วันนี้ผิงเลือกแล้ว เลือกที่จะรักเย และให้ความสำคัยกับเย
แต่ถ้าวันหนึ่งที่ผิงได้เจอซินจริงๆ มันอาจจะต้องทำให้ผิงเสียใจ
แต่ผิงก้จะไม่เสียใจเลยที่ได้มีช่วงเวลามากมายกับเยซอง
เพราะเกิดจากตัวเค้า เราเจ็บเพราะยากที่จะยอมรับ
อ่อนล้าแม้จะไม่เหนื่อยล้า
ความทรงจำ ไม่ลบเลือนเพราะเราพยายามไม่ลืม แต่บอกว่าอยากลืม
แม้หันหลังให้มัน แต่หัวใจกลับหันไปหาและเฝ้าคอยอยู่เสมอ
ไม่กล้าเรียกร้องเพราะกลัวเสียงที่จะสะท้อนกลับมาให้เห็นคุณค่าของตัวเอง
ไม่อยากรับรู้ว่าคุรค่านั้นมีต่อเค้ามากน้อยเพียงไร
#1 By 은별&정운 on 2007-06-21 09:41