Silver Star

ตามเอสเจวันสุดท้าย คึคึคึ มันช่างไม่มีอะไรมากมายเลยจิงๆ ก็แบบว่าตื่นขึ้นมาตอนเช้าซึ่งไม่รู้ว่ากี่โมงแล้ว รถตู้ของพวกเราจอดอยู่ในโรงแรมดุสิตอ่ะแหละ ซักพักสายหน่อยๆการ์ดก็มาไล่ออกไปเพราะว่าจะมีงานแต่ง พวกเราเลยต้องย้ยารถออกมาด้านนอก ไปจอดที่อื่น หึหึ วันนี้อีอึนแทบจะไม่ได้อะไรเลย เพราะโดนสั่งห้ามลงจากรถเด็ดขาด เพราะถ้าเอสเจออกรถกัวตามไม่ทัน เลยต้องนั่งรอ นอนรอ เต้นรอ กินรอ จนเย็นเลยทีเดียว สรุปเลยไม่ได้อะไรซะงั้น -"-

ตอนนั้นเริ่มบ้าแระ ความหื่นเริ่มฟุ้งกระจายเพ้อถึงแต่นมๆๆๆของทงแฮ ประมาณว่า "กุไม่ไหวแล้ว" เห็นหน้าเยก็ไม่เห็น หางเอสเจแม้แต่ติ๊งนึงก็ไม่เจอ แต่พวกมันดันออกมาเล่นกันบนดาดฟ้ากะแฟนคลับที่รออยู่นอกโรงแรม แต่นั่น มันไกลมากเลยนะ พวกเมิงมองเห็นเอสเจมันได้ไงวะ อีอึนล่ะงง เห็นว่าการ์ดบางคนก็ขี้เล่นเหลือเกิน ออกมาโบกไม้โบกมือแกล้งเนียนเป็นเอสเจ เหมือนตายเรยเนอะ แต่ยังมีแฟนคลับตาเสียเห็นว่าเป็นเอสเจซะงั้น กรี๊ดกันใหญ่ เอ่อ นั่นมันการ์ดมิใช่รึ??

เรื่องของเล ขอเล่าต่อ เราสองคนไปที่รถบัสเอสเจเพื่อเอาควายไปให้ฮยอก ฝากคนขับรถไป ตัวเบ่อเริ่มเลยล่ะ หน้าเหมือนฮยอกด้วยนะ(มะใช่แระๆ)ก็เลยคิดว่าให้เลเขียนจดหมายขอโทษบอมดีกว่า เลยเจอกะน้องคนนึงที่เป็นเด็กฮยอกเลยให้น้องเค้าเขียนให้ เป็นภาษาปะกิดอ่ะนะ อีอึนกะเลโง่อย่างแรงเลยมะกล้าเขียนเอง แต่ให้น้องเค้าเขียนให้ก็ดูเหมือนว่าค่ามันจะไม่ต่างกันเท่าไหร่ น้องก็ไวยกรณ์ผิดๆถูกๆเหมือนกัน แต่หวังว่าบอมมันจะเข้าใจ เนื้อความในกระดาษก็ประมาณว่า "คิบอมเราขอโทษนะกับเรื่องที่เกิดขั้นที่สีลมวิลเลชน่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะ รัก จาก เลม่อน" คาดว่าไวยกรณ์ไม่ถูกแต่ความหมายก็คงจะพอเข้าใจ แล้วก็ฝากคนในรถบัสเอสเจไว้ให้คิบอมแล้วเราสองคนก็รอผลอย่างเดียว

อีอึนรอเอสเจจนเย็นก็ไม่เห็น ก็ไม่ค่อยเศร้าหรอก แต่ว่า "กุยังไม่ได้จับมือเยเย่เรยน้า~~~~~" อีอึนแสนสลดในดวงจิต และรับไม่ได้อย่างแรง พอรถเอสเจออก ก็มีรถแฟนคลับไปดักๆๆๆบ้างล่ะ ไล่ตามบ้างล่ะ มีรถชนกันด้วย แฟนคลับนี่ล่ะ สงสัยรีบมาก รถมันเลยติดเลยทีนี้ สรุปว่ารอบนี้เป็นอะไรที่ซวยมากเพราะงานนี้รถตู้อีอึนหลุดเต็มๆ ตามไม่ทันเลยง่ะ เศร้า.... พอหลุดก็เลยล่วงหน้าไปที่สุวรรณภูมิกันเลย ก็มีสายโทรมารายงานข่าวว่าเอสเจไปที่สยามนิรมิตรอีกแระ ไปดูงานกัน เฮ้อ ไปเหอะๆ ไปหนุกหนานกันให้พอแล้วกลับมาหากูที่หนามบินนะเอสเจ

อีอึนเดินวนๆๆๆรอบสุวรรณภูมิจนขาลาก กุรู้แระตรงไหนเป็นตรงไหน สำรวจซะจนจำทางได้หมดแระ รอเอสเจนานเหลือหลายจิงๆพอเอสเจมาถึงก็เล่นกะแฟนคลับอยู่บนรถ เหอๆ อีอึนเห็นแต่แสงแฟลตอย่างอื่นไม่เห็นหรอก พอเอสเจเดินเข้ามาก็นะ แฟนคลับเรียบร้อยมากๆๆ อันนี้พูดจริงๆแบบว่าเรียบร้อยกันทุกครั้งเลยล่ะ ตามคราวนี้เอสเจคงจะประทับใจแฟนคลับมาก อีอึนกะเลก็แยกกันไปทำตามหน้าที่ อีอึนเอาบราวนี่ไปให้เยกะมือ อยากบอกว่ากร์ดประกบเยตั้งสองคน อีอึนแทบจะเป็นลมกัวไม่ได้ให้อย่างแรง แต่ก็ไปดักรอถูกมุมพอดีเลยได้ให้เย เพิ่งรู้ว่าเยตัวสูง ยิ้มน่ารัก ตัวนุ่ม อบอุ่น แล้วก็น่ารักมากๆก็ตอนนี้แหละ รักเยมากๆเลย

เพราะเยน่ะไม่ได้รับของจากคนอื่นแต่รับบราวนี่ของอีอึนคนเดียวเลย(เพิ่งรู้ตอนหลังที่เพื่อนๆมาร้องไห้แล้วบอกว่าเยไม่ยอมรับของจากมัน)รักแกๆๆๆๆ แล้วตอนที่ให้บราวนี่เยนะ เยก็ของเต็มมือแต่ก็ยื่นมือออกมารับบราวนี่ของอีอึน อยากจับมือเยนะแต่ลืม -"- แต่ว่าอีอึนได้เกาะแขนเยพักนึงตอนที่ให้บราวนี่อ่ะ พออีอึนให้แล้วเยยิ้มให้อ่ะเลยเผลอไปจับเเขนเยไว้ เยก็ยังยิ้มให้อยู่อ๊ากกกกน่ารัก ลืมปล่อยอ่ะเลยโดนการ์ดพลักออก อีอึนเซตามแรงการ์ดไปไกลเลยแต่ก็ไม่คิดว่าตัวเองจะยืนอยู่ได้ตั้งแต่เยเยิ้มให้แล้วแหละ แต่ว่าไม่ยักกะล้มแฮะ กุมหน้าอกตัวเองอยู่พักนึงเหมือนใจเต้นแรงเลยอ่ะ แต่ก็คงงั้นมั้งแล้วอีอึนก็เรียกหาเลแล้วเราสองคนก็มานยืนคุยกัน

เรื่องเลกะบอม หุหุ บอกแล้วว่าเลมันกิ๊กกะบอมหลายรอบมาก ก่อนเอสเจจะมาถึงเราสองคนเตรียมตัวกันไว้ว่าให้เลมันตะโกนบอกบอมอีกรอบแล้วดูปฏิกิริยาบอมว่าเป็นไงจะได้รู้ว่ามันได้รับกระดาษแผ่นนั้นอ่ะยัง พอคิบอมมาเลมันก็ทำตามแผนแหละ มันก็ตะโกนว่า "คิบอม คิบอม แอมซอรี่" บอมก็ใช้หางตามองมานิดนึงแล้วก็อมยิ้มแล้วค่อยๆยื่นมือมาหาเล(จิงๆแล้วหน้าเลตอนนั้นคงน่าขำมากเพราะมันทำหน้าเหมือนจะร้องไห้อ่ะ)เลก็ยื่นมือออกไปกำลังจะจับมือบอม ตอนนั้นบอมมันแอบยื่นมือออกมาหาเลไม่ให้การ์ดเห็นนะแต่การ์ดก็เห็นจนได้เลยปัดมือบอมออก เบาๆนะ แต่บอมก็ยังจะยื่นมือมาอีก เลมันก็วิ่งตามบอมไปแต่ไม่ทัน(เพราะขามันสั้นและการ์ดเดินเร็ว) เลยไม่ได้จับมือบอม

แต่เราสองคนคิดว่าบอมมันคงได้อ่านกระดาษแผ่นนั้นแล้ว และคงยกโทษให้เลแล้ว เราสองคนมานั่งคิดดูแล้วก็คิดว่าตอนที่บอมมันอมยิ้มอาจเป็นเพราะมันขำกับข้อความในกระดาษที่เราสองคนให้ไป เรื่องไวยกรณ์ เพราะเราคิดว่ามันคงจะเรียงผิดๆถูกๆจิงๆ แต่บอมน้อยมันคงจะเห็นความตั้งใจที่เลมันอยากขอโทษบอมมันแล้วแหละไม่งั้นคงไม่ยิ้มแล้วยื่นมือออกมาเพื่อจับมือเลหรอก จิงมั้ย? สรุปแล้วเราคิดว่าเรื่องของบอมกะเลคงแฮปปี้เอนดิ้งแร้วล่ะ บอมคงจะมีความทรงจำดีๆกลับไป ไม่ใช่ความทรงจำร้ายๆอย่างคราวก่อนเนอะ

เอ่อใช่ อีอึนให้เเว่นตาเยไปด้วยเป็นเลย์แบนแบบที่เยชอบอะแหละ แต่จะไม่ได้ว่าให้ไปตอนไหน เบลออ่ะ แหะๆ แต่นะหลังจากที่กลับมานอนหลับไปแล้วไม่ฝันอะไรเลย รู้แต่ว่าตัวเองมีความสุขแล้วก็ดีใจมากที่ชอบเย เหมือนกับเยทำให้โลกนี้สวยขึ้นเลยนะ อันนี้จิงๆ ถึงซินจะไม่ไมแต่เยก็ทำให้รักเอสเจมากขึ้นอีกเยอะเลยล่ะ รักเยเย่น้า มาคราวหน้าอยากได้ไรอีกก็บอกนะ จะหามาให้ แต่ถ้าจะเอาหัวใจก็ไม่ต้องหรอก อยู่กะเยอยู่แล้วล่ะ อิอิ

The EnD....